II tura naboru do projektu „Od bierności do aktywności!”

Trwa II tura naboru do projektu „Od bierności do aktywności!” (TYLKO 10 MIEJSC!)

Zapraszamy do udziału osoby powyżej 29 roku życia, bierne zawodowo zamieszkujące  miasto Toruń oraz powiat toruński, które spełniają następujące warunki:

  • nie pracujące
  • pragnące uzupełnić swoją wiedzę kwalifikacje i kompetencje niezbędne na rynku pracy
  • pragnące podjąć zatrudnienie

Rekrutacja trwa tylko 31.12.2017 r.

Realizacja projektu dla II tury osób trwa do 30.06.2018 r.

Nabór wniosków dla II tury tylko do 28.02.2018 r.

W ramach projektu oferujemy:

–  INDYWIDUALNY PLAN DZIAŁANIA

– INDYWIDUALNE PORADNICTWO ZAWODOWE

–  POŚREDNICTWO PRACY

– 4 miesięczne STAŻE ZAWODOWE (stypendium stażowe 1440,25 zł „na rękę”)

Więcej informacji uzyskasz: tutaj

IV Warsztat dla Rodziców w roku szkolnym 2016/2017

Serdecznie zapraszamy Rodziców dzieci uczęszczających na kursy Małego Odkrywcy i Mądrego Dziecka na

IV Warsztat dla Rodziców „Zasoby a emocje”

Proponujemy Państwu dwa terminy:

30.05.2017 (wtorek) – godz. 16.15 – 17.45

03.06.2017 (sobota) – godz. 11.30 – 13.00

Wszystkich zainteresowanych prosimy o wybór dogodnego terminu
i wpisanie się na listę dostępną w sekretariacie.

Rezerwacji miejsc można dokonać również telefonicznie

(056) 652 – 17 – 18

lub mailem:

sekretariat@torunakn.pl

Zapraszamy również rodziców dzieci uczęszczających na kursy Hello English, Fast English, Junior, Robotyki, Gimnazjalisty z Klasą oraz Mistrzów Matematyki.

Gdybym ciut mniej… czyli „Gra w pytania”

 

Każdy z nas ma pewne przekonania na swój temat. Jako, że w większości definiujemy siebie przez pryzmat braków, najczęściej nasze przekonania na temat siebie są negatywne i to właśnie one powodują w naszym życiu stres. Potocznie rozumiane pozytywne myślenie (oparte na afirmacjach) „plusuje” negatywne myśli, przez co rodzi pewien wewnętrzny konflikt. Autentyczne docieranie
do swoich wewnętrznych zasobów jest to proces wychodzenia poza nasze negatywne myśli i przekonania.

Zróbmy ćwiczenie:
Posłużymy się w nim naszą wyobraźnią. Jeżeli możesz, to weź kartkę i długopis i napisz kilka odpowiedzi na następujące pytania:

  • Gdybym o 5 proc. mniej wierzyła w swoje negatywne myśli na temat siebie (świata, ludzi), to jak wyglądałby mój dzień ?
  • Gdybym ciut bardziej była w życiu wdzięczna, to…?

Udziel przynajmniej 3 odpowiedzi na każde pytanie. Kiedy skończysz, zatrzymaj się na chwilę i uświadom sobie, jak się teraz czujesz? Czy możesz odczuć pewną ulgę, przypływ sił, inspiracji? Co się stało z Twoim oddechem, uczuciami? Jeżeli czujesz lekkie odprężenie, to znak, że jesteś teraz bliżej swoich wewnętrznych zasobów, wszak odpowiedzi te pochodzą z Twojego wnętrza. Rozpoczęłaś proces wychodzenia poza „wieczko”.

Czas spędzany na refleksji nad tego typu pytaniami pobudza i odświeża całe Twoje wnętrze, aktywizuje wewnętrzne zasoby
i potrzebę działania. Na te pytania najlepiej jest odpowiadać przez kilka dni z rzędu. Po kilkakrotnym wykonaniu tego ćwiczenia
możesz uzupełnić następujące zdanie:

Jeżeli cokolwiek z tego, co napisałem w tym tygodniu, jest prawdą, dobrze byłoby, gdybym…

Może ułatwić to przełożenie nowo zdobytej wiedzy na praktyczne działanie. Następnie możesz samodzielnie wymyślić pytania na kolejny okres ćwiczeń. Możesz też zacząć bawić się pytaniami ze swoimi dziećmi.

Jak to zrobić? Gra w pytania z dziećmi. 

Żeby grać w pytania z dziećmi, potrzebna jest duża delikatność i kreatywność (które oczywiście posiadasz, a jeżeli masz słabszy
kontakt z tymi zasobami, zadawaj sobie pytania: (Gdybym mniej wierzyła, że nie jestem kreatywna… Gdybym ciut bardziej zbliżyła się do pasji i entuzjazmu, które miałam, kiedy byłam małym dzieckiem…).

Ważne jest, żeby dziecko nie czuło się manipulowane, dlatego możesz to ćwiczenie robić z dzieckiem dopiero wtedy, kiedy najpierw wykonasz je samodzielnie, będzie to autentyczne Twoje doświadczenie i będziesz szczerze przekonana o jego wartości. Oto przykład, jak możemy grać z dziećmi, zazwyczaj dzieci bardzo szybko wciągają się w grę:

Zagrajmy w grę w pytania. Ja zadam pytanie, a Ty udzielisz mi trzech odpowiedzi. W tej grze liczy się wyobraźnia i twórcze myślenie. Jak odpowiesz mi na moje pytanie, będziesz mógł mi zadać swoje pytanie (pytania dzieci mogą być bardzo interesujące). Gdybyś ciut bardziej lubił szkołę – nie mówię, że masz bardziej lubić szkołę, możesz jej nie lubić, ale użyj swojej wyobraźni i pobaw się. Jakby to było w alternatywnej rzeczywistości, gdybyś ciut bardziej lubił szkołę? Jeżeli zauważysz, że dziecko ma opór, możesz sama zacząć mówić: ja, gdybym ciut bardziej lubiła chodzić do swojej pracy, to… jak byłam mała i bardziej lubiłabym chodzić do szkoły, to… 

 

Uwaga KONKURS :)

 

“Gra­nice mo­jego języ­ka są gra­nica­mi mo­jego świata.” – Ludwig Wittgenstein

Zachęcamy do czerpania z życia pełnymi garściami, BEZ GRANIC 🙂  Dlatego mamy dla Was konkurs, a do wygrania VOUCHERY o wartości 500, 150 i 75 zł do wykorzystania na kurs języka angielskiego Wolność Mówienia!!!

Konkurs odbywa się na profilu Akademii Nauki na Facebooku: https://web.facebook.com/AkademiaNaukiWToruniu/
Aby zdobyć Voucher należy:
-> zostać fanem naszej strony na Facebooku (jeśli jeszcze nim nie jesteś 😉
-> w komentarzu na Facebooku napisać: Dlaczego warto MÓWIĆ w języku obcym?
-> zachęcić znajomych np. poprzez udostępnienie posta do głosowania na Twój komentarz!

Wygrywają 3 osoby z największą ilością głosów.

Pełny  Regulamin_konkursu

III Warsztat dla Rodziców w roku szkolnym 2017

Serdecznie zapraszamy Rodziców dzieci uczęszczających na kursy Małego Odkrywcy i Mądrego Dziecka na

III Warsztat dla Rodziców „Ciało a emocje”

Proponujemy Państwu dwa terminy:

25.03.2017 (sobota) – godz. 11.30 – 13.00

28.03.2017 (wtorek) – godz. 16.15 – 17.45

Wszystkich zainteresowanych prosimy o wybór dogodnego terminu
i wpisanie się na listę dostępną w sekretariacie.

Rezerwacji miejsc można dokonać również telefonicznie

(056) 652 – 17 – 18

lub mailem:

sekretariat@torunakn.pl

Zapraszamy również rodziców dzieci uczęszczających na kursy Hello English, Fast English, Junior, Robotyki, Gimnazjalisty z Klasą oraz Mistrzów Matematyki.

Niebezpieczne pozytywne myślenie

Tajemnica efektu Pigmaliona tkwi w tym, że nauczyciele byli autentycznie przekonani o zdolnościach swoich podopiecznych. Inaczej patrzyli na dzieci i autentycznie dostrzegali w nich talenty. TYLKO DLATEGO dzieci mogły spojrzeć na siebie „ich oczami” i skontaktować się z drzemiącymi w nich możliwościami. Niestety, nie działa to już tak dobrze, kiedy chcemy za pomocą ”miłych” słów afirmować dziecko, żeby było bardziej pewne siebie, czyli sztucznie podnieść jego poczucie własnej wartości.

Naukowcy z Uniwersytetu Waterloo, którzy badali zjawiska związane z pozytywnym myśleniem stwierdzili, że powtarzanie pozytywnych sentencji na temat dziecka może chwilowo podnieść jego poziom samoakceptacji, jednak w efekcie końcowym przynosi więcej szkody niż pożytku. Kanadyjscy naukowcy zaobserwowali, że powtarzanie afirmacji typu – „Jestem/jesteś genialny” – przynosi korzyści tylko osobom, które już mają autentyczne wysokie poczucie własnej wartości. U osób z niskim poczuciem własnej wartości powtarzanie takich sentencji może stać się wręcz przyczyną złego samopoczucia. Nie chce mi się tego robić. I tak jestem wspaniały! Sztucznie podniesiona samoocena, obniża motywację i wytrwałość w osiąganiu celu, szczególnie, jeżeli cel ten jest trudno osiągalny.

Zjawisko to zaobserwował psycholog Ap Dijksterhuis. Najpierw sprawdził on, jak studenci sami oceniają siebie, a potem przez ułamek sekundy pokazywał im na ekranie komputera pojedyncze słowa. Trwało to tak krótko, że studenci nie uświadamiali sobie, co zobaczyli, a były to takie słowa jak “mądry”, “uczciwy”, “miły”. Każda ekspozycja była poprzedzona wyświetleniem słowa “ja”. Po zakończeniu stymulacji badacz ponownie zmierzył studentom ich samoocenę i okazało się, że zdecydowanie się ona podniosła. W dalszej części eksperymentu uczestnicy rozwiązywali test skojarzeń, który sprawdzał zdolność “kreatywnego myślenia”. Zadania, które dostawali studenci, były zarówno niezwykle trudne, jak i bardzo łatwe. Po zakończeniu testu znów proszono studentów o rozwiązanie podobnych zadań. Okazało się, że osoby, których samooceną nie manipulowano, wykazywały dużo cierpliwości i zapału w kolejnych testach. I to niezależnie od tego, czy za pierwszym razem odnieśli porażkę, czy sukces. Natomiast te osoby, którym za pomocą “miłych” słów podwyższono mniemanie o sobie, były bardziej leniwe w rozwiązywaniu zagadek, częściej popadały w zniechęcenie i złość. Sztuczne podniesienie samooceny obniżyło motywację. Studenci woleli nie rozwiązywać zadań i pozostać w swoim poczuciu wysokiego mniemania o sobie, niż skonfrontować je z rzeczywistością.

Można zauważyć, że wielu jest ludzi, którzy nie rozwijają swoich potencjałów i nie widzą nawet takiej potrzeby, gdyż uważają, że narzędzie, które dostali w użytkowanie (własny mózg) jest już w docelowym, doskonałym stanie, a ich sposoby rozumowania są niekwestionowalne i poprawne – konkluduje badacz. W dobie Ery Informacji, gdzie sprawne przyswajanie nowej wiedzy i nowych umiejętności staje się podstawową potrzebą człowieka, przekonania takie są dość niebezpieczne!

Efekt Pigmaliona

Robert Merton zaobserwował, że ludzie wykazują tendencję do zachowywania się zgodnie z tym, czego spodziewa się po nich ich otoczenie. Fenomen tego zjawiska jest do dzisiaj szeroko i wnikliwie badany na uniwersytetach całego świata. Efekt Pigmaliona działa nie tylko w przypadku zdolności intelektualnych.

Trenerom nastolatków – uczestników obozu pływackiego – zasugerowano, że część ich wychowanków jest wybitnie zdolna i predestynowana do dużych osiągnięć w pływaniu. Po dwóch tygodniach „wybitne dzieci” miały o 30 proc. lepsze efekty od pozostałych uczestników obozu, mimo takiej samej ilości i intensywności treningów.
Badano również wpływ określonych oczekiwań na zachowanie się szczurów. Jednej grupie studentów powiedziano, że ich szczury pochodzą z inteligentnej rasy, drugiej zaś, że ich szczury to głupie zwierzęta doświadczalne. W rzeczywistości były one wszystkie takie same. Zadaniem studentów było nauczyć szczury poruszania się po labiryncie. Szczury inteligentne poruszały się w labiryncie dużo szybciej i pewniej niż te „głupie”. Studenci, którzy wierzyli, że mają do czynienia z „inteligentnymi” szczurami, byli wewnętrznie spokojniejsi, rzadziej mówili do swoich pupili, ale często je głaskali – w przeciwieństwie do studentów z drugiej grupy, którzy krzyczeli na swoich podopiecznych i wymyślali im przy każdym źle wykonanym zadaniu.
Siła naszych oczekiwań w stosunku do innych ludzi jest tak duża, że mogą one wpływać na ich zachowanie, a nasza wiara i zaufanie w możliwości dzieci mogą w znacznym stopniu decydować o ich rozwoju.