Poczucie własnej wartości dziecka.

Zasoby wewnętrzne i zbudowane na nich zdrowe poczucie własnej wartości dziecka to skrzydła, na których może ono wznieść się do krainy swoich możliwości.

Badania psychologów nad tzw. efektem Pigmaliona pokazują, że w każdym dziecku tkwi niezwykły potencjał. Badania Roberta Rosenthala, psychologa z Harvardu, i Lenor Jacobson, dyrektorki jednej ze szkół w San Francisco, mogą służyć tu wspaniałym przykładem.

Postanowiono znaleźć odpowiedź na następujące pytanie: czy rzeczywiście niektórzy uczniowie słabo się spisują dlatego, że ich otoczenie się tego właśnie po nich spodziewa? Jeśli tak, to podwyższenie oczekiwań ze strony otoczenia powinno pozytywnie wpłynąć na dzieci. Aby to zbadać, grupę dzieci z pierwszych sześciu klas poddano testowi na zdolność uczenia się i następnej jesieni nowym nauczycielom całkiem „przypadkowo” przekazano nazwiska sześciorga tych, które miały być „wyjątkowe”.

Nauczyciele nie wiedzieli, że zamieniono wyniki testów, a nazwiska dzieci, które miały się „wykazać”, wybrano na chybił trafił. Po ośmiu miesiącach wszystkie dzieci poddano kolejnemu testowi. Wyniki okazały się zadziwiające. Dzieci, o których nauczyciele myśleli, że mają w sobie szczególny potencjał, rzeczywiście zrobiły bardzo znaczące postępy w porównaniu z innymi dziećmi i to we wszystkich przedmiotach, a w teście na inteligencję uzyskały od 15 do 27 punktów więcej (takie polepszenie wyników nauczania teoretycznie nie było możliwe). Zaobserwowano również inne, korzystne zmiany u dzieci – poprawił się ich stosunek do samych siebie i do innych dzieci, zmieniło się ich zachowanie.

Nauczyciele stwierdzili, że dzieci te są szczęśliwsze, bardziej dociekliwe i czułe niż inne i, że w dalszym życiu mają większe szansę na powodzenie.

Dzieci te rozwinęły swoje skrzydła…

 

Efekt Pigmaliona

Robert Merton zaobserwował, że ludzie wykazują tendencję do zachowywania się zgodnie z tym, czego spodziewa się po nich ich otoczenie. Fenomen tego zjawiska jest do dzisiaj szeroko i wnikliwie badany na uniwersytetach całego świata. Efekt Pigmaliona działa nie tylko w przypadku zdolności intelektualnych.

Trenerom nastolatków – uczestników obozu pływackiego – zasugerowano, że część ich wychowanków jest wybitnie zdolna i predestynowana do dużych osiągnięć w pływaniu. Po dwóch tygodniach „wybitne dzieci” miały o 30 proc. lepsze efekty od pozostałych uczestników obozu, mimo takiej samej ilości i intensywności treningów.
Badano również wpływ określonych oczekiwań na zachowanie się szczurów. Jednej grupie studentów powiedziano, że ich szczury pochodzą z inteligentnej rasy, drugiej zaś, że ich szczury to głupie zwierzęta doświadczalne. W rzeczywistości były one wszystkie takie same. Zadaniem studentów było nauczyć szczury poruszania się po labiryncie. Szczury inteligentne poruszały się w labiryncie dużo szybciej i pewniej niż te „głupie”. Studenci, którzy wierzyli, że mają do czynienia z „inteligentnymi” szczurami, byli wewnętrznie spokojniejsi, rzadziej mówili do swoich pupili, ale często je głaskali – w przeciwieństwie do studentów z drugiej grupy, którzy krzyczeli na swoich podopiecznych i wymyślali im przy każdym źle wykonanym zadaniu.
Siła naszych oczekiwań w stosunku do innych ludzi jest tak duża, że mogą one wpływać na ich zachowanie, a nasza wiara i zaufanie w możliwości dzieci mogą w znacznym stopniu decydować o ich rozwoju.